Prirodna filozofija je starija grana filozofije koja se bavila proučavanjem prirode i univerzuma putem filozofskih i metafizičkih razmatranja. Ova grana filozofije bila je preteča modernim prirodnim naukama kao što su fizika, astronomija, hemija i biologija. Prirodna filozofija se razvijala tokom antike i srednjeg veka, a posebno je bila značajna u grčkoj filozofiji. Glavni ciljevi prirodne filozofije uključivali su razumevanje prirodnih pojava, uzroke događaja, strukturu univerzuma i osnovne zakone koji upravljaju prirodnom stvarnošću. Neki od poznatih filozofa koji su doprineli razvoju prirodne filozofije uključuju Talesa, Anaksimenesa, Heraklita, Parmenida, Empedokla, Pitagoru, Demokrita, Aristotela i mnoge druge.